Eczane Ruhsatını Aldıktan Sonra İlk Yılı Sağ Salim Atlatmanın Gerçekleri ve Zorlu Yolları
Eczane ruhsatını ilk aldığım gün sanki dünyalar benim olmuştu ama ilk haftanın sonunda çabuk bir şekilde gerçekler yüzüme yapıştı. Bu sektör öyle dışarıdan görüldüğü kadar kolay ve hiçbir problem olmadan değilmiş, bunu anlamam müstesil sürmedi. Ruhsatımı alır almaz, sanki kafamın üstünde bir bulut dolaşmaya başladı, gök gürleyip şimşekler çakıyordu. Heyecan verici ve güçlük yaratan geçen ilk yılın getirdiği zorluğu, yakın zamanda yeni eczane ruhsatı alan herkes yaşar. Bu dönemi tek parça atlatmak, ciddi mücadeleyi ve bazen tükenmiş hissetmeyi getiriyor. Ama umutsuzluk yok, yalnız değilsin bu durum çoğumuzun başına geliyor ve bir şekilde bununla baş etmeyi öğreniyoruz.
Ruhsat Sonrası İlk Günlerin Karmaşası ve Nedenleri
Binbir türlü evrak işini tamamlayıp sonunda ruhsatımı elime alınca, dertlerin bittiğini düşünüyordum. Fakat öyle bir yanılıyormuşum ki hayret ettim. İşin daha zorlu kısmı şimdi yeni başlıyor dedi bir arkadaşım bana gülerek ve gerçekten haklı çıktı bu konuda. Ruhsat sonrası ilk yıl, eczacıların uzman hayatında hassas ve fazlasıyla acıtılmış bir dönüm noktası oluyor. Meslekle ilgili öğrendiğim her şey sanki teoride kalmış gibiydi, pratikte işleyiş bambaşka çıkmıştı karşıma. İlk birkaç ay içinde hem müşterilere hem reçetelere yetişmeye çalışırken, üzerinde baskı artıyor ve kendini aciz hissediyorsun. Buna sağlam olmak ve sakin kalabilmek mühim, bunu yaşayınca daha iyi anlıyorsun tabii.
Sen de eczaneni açtığında, ilaç stoklarını ve depolama alanlarını aralıksız kontrol edeceksin. Ufak tefek unutkanlıklar maddi açıdan büyük sıkıntılar getirir, hepimiz buna şahit olduk maalesef. İlk siparişimi tamamladığımda eksik gelen ilaçlar yüzünden müstesil müstesil telefonda tartışmıştım. Siparişlerin, faturaların, ilaç takip sistemlerinin kaosu içinde kaybolurken kendime bazen bu işi gerçekten başarabilecek miyim diye sordum durdum.
Müşteri İlişkilerinde İlk Yılın Zorluğu ve Eczacının Duygu Dünyası
Yeni açılan eczaneye ilk aylarda kaç tane müşteri uğrar diye merak etmiş ve ileride müşterilere yetişemez hale gelir miyim diye kendi kendime heyecanlanmıştım. Fakat gerçekte durum değişik çıkmıştı. İlk birkaç hafta müşteri bulmakta bile meşakkat çektim. Bunun sebebi çoğu zaman insanların alıştıkları eczaneleri bırakıp yenisine geçmeye direnç göstermeleriydi. Bu sürede kendi kendine konuşan yalnız eczacı imajı oluşmuştu bende. Bir müşteri geldiğinde sevinçten içim içime sığmazdı, her gelişini bir öğle ziyafeti misali kutlama havasında geçirirdim. Garip olan şey, onlarla etkileşim kurarken bazen tuhaf konuşmalar ve tuhaf diyaloglar yaşamak oldu. İnsan ilişkilerini yönetmek zordu. İletişimde başarılı olamama korkusu, içten içe acı çekme ve bu durumla savaşma hissini beraberinde getiriyor bana sorarsan.
Ama zamanla, düşük müşteri trafiğine rağmen sabretmenin önemini fark ettim. Bunun bununla birlikte her şey para değilmiş, sistematik gelen birkaç müşterim bir anda eczanemin maskotu haline dönüştü ve ben de onların küçük sağlık danışmanı haline gelmiştim. Müşterilere sadece ve sadece ilaç satmanın değil, onların hikayeleriyle bağlar kurmanın da mühim olduğunu keşfetmiştim. Bazı müşterilerim anlatmak için eczaneye uğrardı, sadece ve sadece bir aspirin almak bahaneydi. İşte o zaman anladım Eczacılık sadece ve sadece reçete yazılı kutulardan ibaret değildi insan bağlantılarının kurulduğu, sırların paylaşıldığı aktiviteler zinciriydi.
Mali Yönetim Güçlükleri ve Başlangıçtaki Endişeler
İş kurduğumda mali planlamanın bu kadar yoran ve baş döndüren bir uğraş olacağını tahmin dahi edemezdim. Eczanecilik, dışarıdan iyi kazandıran sakin bir meslek misali görünüyor ihtimal dahilinde, fakat mali tarafta yaşadığın ufak bir aksaklık hayatını cehenneme çevirebilir. Bankaya gitmek, kredi geri ödemelerini izlemek ve vergileri unutmadığımdan emin olmak için aralıksız bir panik hali vardı ilk aylarda üzerimde. Bütçeme hâkim olabilmek için çoğu zaman acemi cambazlar misali ip üstünde yürüdüğümü hissettim. Her gün saçımı başımı yolduğum oldu ve dürüstçe söylemek gerekirse durum zaman zaman gerçekten acıklıydı.
Kira ödemeleri, vergisel yükümlülükler derken ekonomik sıkıntılarla yüzleşmeye alışmak gerekiyor. İlk başlarda küçük paralar bile hayat kurtarıcı, her kuruş altın değerinde. En acıtıcı dönemi ise sigorta geri ödemelerini beklerken yaşadım. Bilirsin, sigortaların ilaç geri ödemelerini geciktirmesi demek, nakit akışın tamamen donması demek. Daha ilk aylarda finansal anlamda duvara toslamamak için iyi bir mali danışman bulmak hayat kurtaran bir adım oldu benim için.
Kariyer Beklentileri ve Geleceğe Hakkında Kaygılarla Başa Çıkma
Yeni eczaneyi açtığımızda biz eczacılar çoğu zaman yüksek hedefler koyarız kendimize. Çok para kazanacağım, sevineceğim, toplumda saygı gören biri olacağım diye düşünürüz. İlk yılın sonunda gerçeklerle yüzleşmenin ve bu iyimserliği birazcık törpülemenin önemini gördüm. Çok azımız ilk yılı muvaffakiyet ve istediğimiz tatminle kapatır. Kariyer yolunda ilk yıl insana kendini sorgulatmakta ustadır. Ben bu işi gerçekten sürdürebilecek miyim sorusu ilk yılda defalarca zihni kurcalıyor.
Ama unutmayalım, çoğunlukla zorlu süreçlerin kazanımı yüksek olur. Bazen içimde kaygı ve korku bulutları dolaşıyordu. Yolda bırakacağımı her düşünüyorum dediğimde, müstesil yıllar bu mesleği onurla sürdüren eczacı büyüklerim geliyor aklıma. Hepsi de benzer süreçlerden geçtiğinden bahsetti bana. Bu sürecin sonunda onları dinlemek ve yaşadıklarını bilgi edinmek, büyük moral desteği oldu.
İlk yılı atlatmak her şeyden önce sağlam durmaya ve soğukkanlı olmaya bağlıdır. Ruhsatım yeni çıktığı günlerdeki coşku ile ilk yıl sonunda hislerim arasında uçurum vardı şüphesiz ama bu aşama benim daha sağlam ve açık sözlü bir eczacı olmama neden oldu. Artık müşkül durumları yönetebilme becerim gelişti, bunu yaşayarak görmek gerekiyormuş.
İlk yılın her sancısı mahsus, her detayı duygu yüklüdür. Eminim sen de bunu yaşayarak ve tecrübe ederek öğreneceksin. Ama yaşadığın tamamı sıkıntılar, eczacılık mesleğinde seni sağlam kılacak büyük dersler olacak, bundan emin olabilirsin.